Vogelbeeld

Een roerdomp

2012-02-11T22:45:00.002+01:00

staat langs het riet
op zoek naar een open plek in het ijs,
wachtend op een lekker hapje.
Onopvallend staat hij tussen het riet
klaar om meteen een visje te pakken.
Hij valt niet op, maar ik zie hem wel.

Tekst en foto: Lisa Bouwman, 12 en een half jaar.

Een steenloper

2012-02-07T19:55:00.000+01:00

volgt de lijn van bevroren basaltblokken. Hij vliegt langs de rand van een witte wereld. In de luwte van de dijk staan kleine rotgansen te eten van tevoorschijn geschoffeld groen gras. Moeiteloos, met slechts één omhaal, pakt een slechtvalk een duif en vliegt langzaam weg boven een besneeuwde akker.

Wilde eenden

2012-01-31T20:32:00.000+01:00

in een wak. Ik heb net gevoeld hoe hard de wind hier over het Lauwersmeer aan komt waaien. Brrr! In de Ezumakeeg waar het water open is verspreiden bergeenden zich over het totale oppervlak. In deze koude lijkt de kleur van het water lavendel. Onstuimig lavendelwater met schijnbaar enkel dobberende bergeenden.

Wilde eenden in het wak. Links net niet in beeld.

Kleine zwaan

2012-01-16T23:34:00.001+01:00

Maandag 16 januari 2012 begint met ochtend-rood en eindigt met een rood-verlichte horizon. Zonder twijfel de mooiste dag van 2012. Nu het water niet zo hoog meer staat vliegen kleine zwanen terug van de akkers naar het Lauwersmeer. Ik hoor ze. Ze hebben een oe-klank die mijn gedachten doen verstommen.

Op de foto links het bord palingrokerij bij Zoutkamp.

Kramsvogels

2011-12-30T20:06:00.000+01:00

vliegen op en laten van zich horen boven het Ballastplaatbos. Misschien is het groepje eksters in de duindoorns wel dronken.

Suyderoogh

Grote zilverreiger

2011-12-21T22:54:00.000+01:00

Onverwacht tref ik er één op 5 meter afstand. Indrukwekkend wit en indrukwekkend dichtbij. Het water staat hoog in het Lauwersmeer. De kleine zwanen zijn uitgeweken, ik zie ze op de akkers met hun zwarte poten over de zeeklei schuifelen.

Wilde eenden

2011-12-02T15:01:00.000+01:00

vliegen langs kale takken in blauwe lucht aan de maan voorbij. De zon schijnt en een slechtvalk zit op te drogen. Hij zet al zijn veren dik op en spreidt zijn staartveren. Nu zie ik een slechtvalk eens dichtbij,...doet ie een kip na! Even verderop stapt een grote zilverreiger behoedzaam verder. Een zwarte kraai is druk bezig iets uit de grond te peuren.

Een velduil

2011-11-20T12:30:00.000+01:00

zit op een paal en kijkt over het mistige weiland, klaar om weer op jacht te gaan. Door mijn verrekijker zie ik duidelijk zijn dikke poten en mooie bruine veren. Nieuwsgierig staart hij naar mij met zijn knalgele ogen. "Eén sinterklaascadeautje heb ik al" denk ik blij!

Tekst en foto: Lisa Bouwman 12jaar

Een watersnip

2011-10-26T19:51:00.000+02:00

schrikt op en als "straf" voor het verstoren haal ik een kletspoot en voel mijn sok nat worden. Bergeenden dobberen onder een grauwe lucht.
Het water klotst luid tegen de oeverbescherming en in het riet roept een winterkoning. Ik zie hem zitten met wenkbrauw en open snavel: "krikkekrikrr"

Een truck

2011-10-20T22:31:00.000+02:00

doet een kievit zwenken. Het wit-zwart contrast onder de vleugels laat het landschap vonken. Het is hier regenboogland. Rondom het Lauwersmeer zitten honderden kieviten op akkers. Duizenden brandganzen juist op één weiland en dat zie ik in laag tegenlicht!

Smienten

2011-10-17T08:53:00.001+02:00

fluiten over het water van het Lauwersmeer. "Wie-w", versta ik. Een winters geluid onder blauwe lucht. Slobeenden, bergeenden, kuifeenden, pijlstaarteenden en wintertalingen vallen op en zijn allemaal druk bezig. Af en toe zie ik hoe zonlicht door opspattend water schijnt. Wiew!

Een slechtvalk

2011-10-12T22:58:00.006+02:00

jaagt een grote groep kieviten steeds hoger de lucht in. Terwijl ik de dader van de onrust zoek vind ik een mannetje blauwe kiekendief.
Ik volg hem in al zijn bewegingen. De kieviten vallen in kleinere groepjes terug op het land dat meer water dan land is. Dan zie ik het silhouet van een valk op een paal aan de rand van het Lauwersmeer. Ik richt mijn telescoop en versterk dit speelgoed meer dan 30 keer. Ja hoor het is "mr. bakkebaard"!

Foto: Jan Duker

Een ijsvogel

2011-10-06T22:12:00.001+02:00

zit eenzaam op een tak. Zijn prachtig blauw-oranje verenpak steekt af tegen de al verkleurende bladeren door de naderende herfst. Heel even laat hij me nog genieten van zijn opvallende verschijning om vervolgens als een blauwe flits weg te schieten over het water. Laat de herfst maar komen, mijn dag kan niet meer stuk!

Tekst en foto: Jannie Bouwman

Goudplevieren

2011-09-28T13:47:00.000+02:00

kleuren het lauwersmeer geelbruin, hun vleugels lichten goud op in de najaarszon. Het zomerkleed is verruild voor een prachtig goudgestippeld verenkleed, klaar voor de winter!
Grote groepen vliegen op, sierlijk glijdend en duikelend, om vervolgens op dezelfde plek neer te strijken. Ik kijk...ik geniet.

Tekst en foto: Jannie Bouwman

Zwarte kraaien

2011-09-25T12:12:00.000+02:00

vliegen even op en strijken weer neer voor resten van de graanoogst.
Boven het Lauwersmeer zie ik veel vogels in de lucht. Wind en wolken spelen met het zonlicht in het landschap. Na een paar grijze dagen is het weer genieten tot aan de horizon.

Zwarte sterns

2011-09-14T23:10:00.000+02:00

en zwaluwen vliegen langs de rand van het Lauwersmeer. Ik zit daar achter de rietkraag, even stil te zijn. Onthaasten met mijn haar in de vliegende wind. Op twee meter voor mijn neus zwenken zij langs. Zij pakken nog muggen als laatste snack voor onderweg. "Dag jongens de groeten aan Ghana", denk ik als ik vertrek.

Lepelaars

2011-09-08T18:29:00.000+02:00

staan in de regen. Ze staan bijelkaar in een ondergelopen weiland waar koeien langs de rand lopen om droge voeten te houden. De herfst laat zich zien met veel wind en water. De zeearend ook; hij is bezig een gans, hapje voor hapje, aan stukken te scheuren.

Kieviten en goudplevieren

2011-09-02T01:38:00.000+02:00

zwermen samen in één grote groep. Al die vleugels samen komen hoorbaar langs als een kleine windvlaag. Woesh!

Groepen spreeuwen

2011-08-23T19:22:00.000+02:00

vliegen op uit de berm en vullen de struiken. De duindoornbessen zijn feloranje en langs de wegen bloeit wilde chigorei betoverend blauw.
Ieder jaar zitten er een paar roze spreeuwen tussen, begrijp ik van een kenner die al jaren in het gebied komt. Voor mij is het vooral genieten van de vliegpatronen van de spreeuwen. Je kunt ze eenvoudig vanaf de weg zien en het ziet er héél gezellig uit; zo samen.

Kieviten vliegen

2011-08-18T20:33:00.000+02:00

zonlicht tegemoet. Ik geniet van het landen van een groep lepelaars; misschien zijn ze zo wel het mooist als ze landen. Lepelsnavel vooruit gestoken, opgetrokken vleugels en uitgestrekte lange zwarte poten. Er wordt levendig gefourageerd door zomertalingen, kluten en rosse grutto's.

Jonge kerkuilen

2011-08-09T21:16:00.000+02:00

vinden de controle op hun welbevinden wel een beetje eng.
Bij terugkeer van mijn vakantie vind ik de foto van de kerkuiljongen bij het activiteitencentrum in de mail. Het regent en het waait en ik zie weer die ruige en wilde kant van het gebied. Zonder dijk moet het bij tijden een woeste Lauwerszee geweest zijn. Op mijn reizen zoek ik vaak de plaatsen waar zout zoet water tegen komt. Daar vind ik een natuurlijk landschap dat mooi oogt en goed voelt. Terug in het NP Lauwersmeer stel ik me voor hoe de slenk naar het Nieuwe Robbengat weer open mag en het getij weer in en uit stroomt. Ik voel me echt in een groot wild gebied!

Grote zilverreigers

2011-07-28T09:40:00.000+02:00

lijken alweer zo gewoon in het Lauwersmeer.Vijftien jaar geleden ging elke vogelaar uit zijn dak als er een grote zilverreiger te zien was. Misschien is die opwinding over zo'n 'witte reiger' al langer geleden, maar 'gewoonte' maakt vergeetachtig. Ik zou mijn waarnemingsboekjes er op na kunnen slaan om te kijken tot wanneer ik nog een uitroepteken achter deze soort zette.
De nieuwigheid is er misschien wel van af, maar dat geldt ook voor mezelf. De kick die ik kreeg bij het zien van een zeldzaamheid is verloren gegaan. Helaas. Gelukkig is daar ook iets voor teruggekomen. Laten we het beleving noemen. Genieten van het gedrag van vogels, van de massaliteit of gewoon van de plek die vogels in het geheel hebben. De groep van acht zilverreigers die bij Achter de Zwarten zat, bood al deze elementen. Ze waren zich voortdurend met elkaar aan het bemoeien, een soort landje pik leek het wel. En acht grote zilverreigers in een kijkerbeeld... Het is wat ik vaak 'on-Nederlandse taferelen' noem. Onterecht, want het speelde zich voor mijn ogen af, aan de randen van het Lauwersmeer.

Tekst en foto: Aaldrik Pot

Al dagen zie ik het zeearendjong

2011-07-22T11:19:00.000+02:00

dapper fladderend op de rand van het nest staan, klaar voor zijn eerst vlucht de wijde wereld in. Op dit speciale uitvliegmoment verheug ik me al een hele tijd. Terwijl ik hem in gedachten al aanmoedig zie ik ineens iets anders wat mijn aandacht trekt. Aan de rand van het water staan twee reigers, een zilverreiger en een blauwe reiger staan gebroederlijk naast elkaar, zich niet bewust van hun nauwe familiebanden. “Wauw!” denk ik hardop, wat een prachtig plaatje. Achter mij hoor ik het luid fluitend dudeljoo van twee wielewalen. Omdat ze zich moeilijk laten vinden hoog in de boomkruinen weerhoud ik mezelf van een poging ze te willen zien, vandaag heb ik een missie! Op de uitkijkbult waar ik eerste rang de vliegshow van het zeearendjong wil bijwonen zet ik mijn kijker neer. Stomverbaasd staar ik een tijd lang over het Lauwersmeer naar het nest en kom tot de conclusie dat het leeg is, een moment van ongeloof en teleurstelling volgt. Gelukkig slaat dit gevoel al gauw om in een trots, misschien iets te voorbarig, “goed zo jongen, ik wist wel dat je het kon!” Ik mag dan misschien je eerste vlucht hebben gemist maar ik weet dat je de komende twee maanden nog les krijgt in “prooi vergaren” dus er liggen nog genoeg kansen je te zien vliegen. Vandaag was ik geen getuige van je vliegkunst maar morgen doen we allebei ongetwijfeld weer een poging!

Tekst en foto: Jannie Bouman

Een havik zeilt

2011-07-21T20:59:00.001+02:00

langs als een toevallige passant. Hij is echter nooit ergens toevallig. Meestal zaait hij dood en verderf. Deze havik beperkt zich tot het aanjagen van schrik. De steltlopers in de Ezumakeeg trekken hun schouders op, alsof ze zich alvast schrap zetten. Voor als het lot plotseling een andere wending krijgt. Stel nou dat zo'n havik zich aan die ene Bonapartes strandloper vergrijpt. Binnen een paar tellen is die soort nog zeldzamer geworden in Nederland. Een havik is dus eigenlijk een twitchers beste vriend.

Foto Jan Duker. Tekst Aaldrik Pot.

Drie huiszwaluwen vliegen

2011-07-14T17:37:00.001+02:00

dichtbij mee over de dijk. Een moment van geluk in een grijs sprookjesland waar wilde paarden draven tot aan een horizon omzoomd door weelderig wit bloeiende wilde peen. Een vinkenslag en een dappere kleine karekiet vertellen mij dat het echt zomer is. Kemphanen nemen een bad temidden van rustende kieviten. Daar in de verte bewegen honderden kluten van links naar rechts. Dichtbij wippen twee bosruiters met hun staart: "Fijne vakantie!"

Kluten rusten op een zandbank

2011-07-07T23:51:00.011+02:00

in de zon. Grauwe ganzen zijn hier ook op dit gezellige vogelstrand. Zij gakken over en weer; zo is het stil en zo zwelt hun roepen aan en raakt het in kadans. Dat vind ik zo fijn en gezellig! Een rietzanger heeft zijn snavel propvol. Ik zie hoe hij de insecten van een overvol rietblad opschept.

Wolken

2011-06-30T23:32:00.000+02:00

witte en blauwe wolken ze maken het Lauwersmeer gebied echt groots.
Veel zwarte ruiters, grutto's en tierige kemphanen onderstrepen de slogan
"Vogelparadijs op vroegere zeebodem".
Terwijl ik naar een biddende torenvalk kijk steekt naast me een veldmuis rennend de dijk over. Alsof ie weet had van die torenvalk boven ons! De muis ziet mij ook en daar laad ik helemaal van op. Blij herhaal ik in gedachten de oversteek. Wauw!

Het zeearendjong

2011-06-28T17:34:00.001+02:00

zit rechtop in het nest. Vanaf de boot zie ik hem als reuzenvogel zitten. De wilgen groeien daar vrij en groen. Dichterbij wordt ik betoverd door witte vlinders die boven het water vliegen. Alle vogels op het water hebben jongen achter zich aan zwemmen. Konikveulens liggen en staan rustig met hun familie naast nijlgansen op de oever.

Poetsende kluten

2011-06-23T23:57:00.011+02:00

in de regen. Samen stilstaan en poetsen met een snavel die omhoogwijst doen mij denken aan electric boogie. Visdiefjes knerpen in de regenlucht boven mijn hoofd. Tureluurs en zwarte ruiters lopen door elkaar een tiental van een grote groep die al terug uit het noorden is gekomen.
Spreeuwen vliegen als groep uit het gras en stijgen achter elkaar verder op. Totdat de groep weer terugvalt en verdwijnt in het groen. Zo zijn ze er en zo is de hele groep onzichtbaar en dat verschijnen en verdwijnen zie ik telkens weer; als Houdini's!

Tafeleenden

2011-06-17T23:55:00.002+02:00

gewoon hier voor mijn neus op de oever. Nu de regen op het water valt had ik stiekeme hoop dat het zo rustig zou zijn dat de zeearend hier dichtbij te zien zou zijn. Het is niet zo en ik ervaar de Keeg als rustig. Een kleine karekiet zingt moedig door. Veel bergeenden zitten en lijken te wachten. Tafeleenden, een klein groepje bij elkaar. Wat weet ik eigenlijk van die dieren?

Een kneu

2011-06-11T23:46:00.003+02:00

pikt insecten tussen kamille zonder bloemblaadjes. Die geur komt langs terwijl ik kijk hoe een bruine kiekendief moeiteloos op de koele wind boven het riet zweeft. Het lijkt rustig met wind in het hoge gras en zonnige blauwe lucht. Ik zie tientallen knobbelzwanen op het water en letterlijk honderden orchideeën in bloei. Fijne dieproze fakkels in eindeloos groen. Extra genieten als een veldleeuwerik daar zijn mening nog eens aan toevoegt.

Een blauwborst

2011-05-30T20:40:00.004+02:00

zingt me tegemoet en blijft op bijna aanraken afstand zitten. Na dit begin van de dag begroet ik vrolijk de koeien die voor de hut bij het Jaap Deensgat staan. Vanaf de weg ziet Hoek van de Bant er altijd indrukwekkend uit en deze keer stop ik daar om er even te zijn. Een velduil die pal over vliegt, bevestigt dat indrukwekkende beeld helemaal. Het was zo onverwacht dat ik het nauwelijks kan geloven. Je kunt er heerlijk op een schelpenbank zitten en dat doe ik terwijl mijn hand donderkopjes opschept en weer af laat stromen.

Even voorbij de spuisluizen

2011-05-23T23:46:00.005+02:00

duikt een torenvalk recht omlaag. Dat moet wel "hebbes" zijn, denk ik. Wat is het toch een magische plek; hier waar bergeenden met hun rode snavels zo mooi bij superwit zand staan. De wilgen op de achtergrond worden door de storm bijna uit het water getrokken. Ik zie hun wortels al! En hun pullen in een slenk met water lijken door de verrekijker wel tegen een bergbeek in te zwemmen.

De zeearend

2011-05-19T23:39:00.000+02:00

cirkelt boven het Lauwersmeer en ik sta daar grondgebonden te zijn langs de oever. De zon schijnt warm op mijn rug en ik geniet van het rustige gezoem van hommels in de bloeiende smeerwortels. Een paar duizend bontbekplevieren en al die kleine vleugels zwenken samen wit en ze vliegen over het water en landen weer op de zandbanken.
Kijk eens; dat zijn steltkluten op tien meter.

Het wit van lepelaars

2011-05-15T20:34:00.001+02:00

gaat goed samen met het fluitekruid dat overal langs de weilanden bloeit.
Uit het weiland stijgen twee lepelaars tegen de wind in op. Het waait hard langs de Waddendijk. De wind neemt de vogelgeluiden mee en behalve het ruisen van het riet is het erg stil. De Keeg wordt overspoeld met bontbekplevieren. Kenners genieten van de Temmincks strandlopers en deelnemers aan het Frysk fügelpaad verwonderen zich over steltkluten.

Een nachtegaal zit te zingen

2011-05-05T00:32:00.000+02:00

als ik uit de auto stap bij het activiteitencentrum van het Nationaal Park hoor ik zijn natte roffels direct. Boven het duindoornstruweel zwermen honderden ééndagsvliegen. Ik kom ze tegen als ik een kijkje ga nemen bij de oeverzwaluwwand. Een drukte van belang daar met enkele tientallen oeverzwaluwen. Ik zie hoe door hun graverij het zand uit nestgangen vliegt. Dat bloeiende paardenbloemen nu in de minderheid zijn ten opzichte van de pluizebollen zie ik in fel zonlicht en ervaar ik als onwerkelijk. Zo snel gaat het dit jaar en toch nog altijd brandganzen. Vertrekken zij nog?

Grauwe ganzen met pullen

2011-04-28T23:52:00.002+02:00

steken wandelend en zwemmend over door de Ezumakeeg. Keurig netjes in teams van één ouder voor en één ouder achter met pullen in het midden gaan zij voorbij aan een bank vol bergeenden en tientallen kemphanen wadend in het water. Vanuit de hut zie ik twintig bosruiters en twee zwarte ruiters samen stappen. Dit is het beeld waar ik 's winters naar verlang. Zoals ze daar na een korte ronde opvliegen even gaan zitten voor het groen dat uit het water groeit. Tureluurs doen het met elkaar en trakteren ons op hun geluiden. Onophoudelijk!

De rietkragen zijn weer bevolkt

2011-04-19T23:57:00.013+02:00

met blauwborsten, rietzangers en kleine karekiet. Het Nationaal Park is omzoomd met 10.000 brandganzen. Hun onrust voor de reis naar het broedgebied is constant aanwezig. Aangevuld met whieto's van grutto's komt een kwakende groene kikker er nauwelijks bovenuit. De zon schijnt en het is lekker warm. In het water voor de frisgroene mangroven van de Keeg baltsen kluten. Er zijn tientallen kemphanen. "Er zit geen fotomodel man bij", hoor ik een fotograaf zeggen. "Dag scholeksters tussen de madeliefjes", groet ik.

Geel bloeiende dotters

2011-04-13T23:00:00.000+02:00

langs de rietkragen van de Zoutkamperril brengen mij bij het door ganzen kortgegraasde groenland van het Jaap Deensgat. Daar ruzieën vier scholeksters met elkaar op een vierkante meter. Duizend en één brandganzen verplaatsen zich uit het weiland naar het ondiepe water van de Ezumakeeg. Daar rusten zo'n honderd grutto's. Wat opvalt zijn de slobeenden verspreid over het water. Door de verrekijker zie ik voor het eerst dit jaar tientallen stipjes boven het water. Het zijn boerenzwaluwen. Nog even twee kluten roepend achter elkaar aan door de blauwe lucht. Fijn! En dan ga ik weer.

Helemaal alleen

2011-04-06T22:47:00.002+02:00

staat een reuzenstern in ondiep water. Zijn zwarte kap en grote rode snavel vallen mooi op. Het beeld wordt bepaald door stormmeeuwen. Ze zijn in de meerderheid en vangen al rustend het lage zonlicht. Vorige week zag ik ook kluten maar nu zijn het er veel meer. Ze lopen al snavelzwiepend aan grutto's voorbij. De grutto's roepen. Er zijn nog pijlstaarteenden maar het beeld van een maand geleden toen zij als groep op het ijs stonden bij de Keeg is verleden tijd. Op dezelfde plek lopen nu twee bontbekplevieren. Vandaag vlogen boerenzwaluwen rond het outdooractiviteitenaccomodatie bij Kollumeroord zij zijn terug! Help mee jaar van de boerenzwaluw een succes te maken.